Angstig, onrustig, je weet het niet meer. Mara Riewald
Angstig, onrustig, je weet het niet meer?
15 september 2020
Toon alles

Er was eens……een klein meisje.

Er was eens een klein meisje

Er was eens een klein meisje. Geboren vanuit een ongelukkige, ongezonde relatie. Ouders waren niet gelukkig, moeder labiel, vader hard aan het werk om voor het gezin te kunnen zorgen. Het was geen gelukkig gezin. 

Geen gelukkig gezin

Het was geen gelukkig gezin. En dat voelde het meisje. Altijd was er geschreeuw of nog erger. Het was geen gelukkig meisje. Het was geen gelukkige jeugd, een liefdeloze tijd. Er was sprake van verwaarlozing, misbruik, mishandeling. Een koude omgeving voor jonge kinderen.

Een kind weet niet beter

Als kind weet je niet beter. Het meisje zocht steun in haar eigen fantasiewereld. Haar eigen strategie om deze tijd te overleven, vaak of meestal op de automatische piloot. ‘Als ik maar mijn best doe, dan wordt het wel beter.’ ‘Als ik maar stil en lief ben, dan komt het wel goed.’

Het werd niet beter, Het kwam niet goed. De situatie binnen het gezin werd steeds erger, liefdelozer, wreder, ondraaglijker. Zo’n gezin trekt ook vaak mensen aan die misbruik van de situatie maken en nog meer leed veroorzaken.

Hulp is er vaak niet

Er was geen echte, passende hulp voor moeder, voor het gezin. Je bemoeide je niet met andermans zaken. Iedereen veegde zijn eigen padje schoon. Liep iets uit de hand dan kwam de dokter of de dominee even langs om de boel te sudderen. Dat hielp even voor een poosje. Niet voor lang, de oorzaak daar werd niet naar gekeken. Als gezin kom je vast te zitten.

 ‘Als ik maar mijn best doe, dan wordt het wel beter.’
‘Als ik maar stil en lief ben, dan komt het wel goed.’

Van ouder op kind doorgegeven

Beide ouders hebben in dergelijke situaties geen gelukkige jeugd gehad. Ze zoeken hun geluk in elkaar, in hun gezin, niet in zichzelf omdat daar geen geluk te vinden is. Ze weten niet hoe ze dat geluk in zichzelf kunnen vinden. Ze hebben het niet geleerd van hun ouders. Die overigens ook niet gelukkig waren. Hoe dan? Hoe word je evenwichtig, stabiel, een krachtige ouder die weet hoe liefde te geven, te ontvangen? Je leert van je ouders. Zo worden al eeuwen lang patronen en blokkades doorgegeven van ouder op kind.

En dan……

Het meisje wordt een jonge vrouw

Zoekt het geluk in andere mensen, vriendjes, vaak dezelfde mensen met hetzelfde gedrag als ze gewend was binnen het gezin. Dat was immers normaal? Ze wist niet beter. En het verleden herhaalt zich. Het lukt haar niet een stabiel, evenwichtig leven op te bouwen. Want wat is dat, wat houdt dat in? Ze heeft geen voorbeeld. Opnieuw misbruik, mishandeling, emotionele mishandeling. Ze verdient het, denkt ze.

Want wie is ze nu eigenlijk. Ook haar vriendje vertelt haar iedere dag hoe stom ze is, als ze haar grote mond niet had gehouden, had hij haar ook niet hoeven slaan. Toch? Zij is de boosdoener, de slechterik. En zij……. de jonge vrouw, weet niet beter dan dat dat ook de waarheid is.

Er was eens een meisje. Niet weten wie je bent

Als ik maar mijn best doe, dan wordt het wel beter.’
‘Als ik maar stil en lief ben, dan komt het wel goed.’

Het meisje wordt moeder

En er wordt een jong meisje geboren…………….

De jonge vrouw ziet hetzelfde gebeuren als in haar jeugd plaatsvond. Ze houdt intens van dat speciale wezentje. Maar ze voelt ook dat dit kleine meisje veel voelt, haar aanvoelt. Haar gedrag kopieert. Angstig is als zij angstig is. Haar vader pleased als zij als moeder dat doet. Het kleine meisje spiegelt haar moeder. Ze is zo gevoelig.

Ze sluit een poosje haar ogen voor de gevoelens die deze inzichten bij haar oproepen. Het gaat immers wel weer over. Haar man gaat veranderen, alles wordt beter, alles wordt anders. Ooit. Als zij maar haar best blijft doen. Als zij maar geen stommiteiten uithaalt.

Uitzichtloos, machteloos

Het wordt niet beter, het wordt niet anders…..
Je voelt je als moeder, als vrouw machteloos, eenzaam. Alleen ook want vaak word je geïsoleerd van anderen. Je laat dit ook zelf gebeuren, je weet immers niet beter. Je houdt je groot voor de buitenwereld. Aan de buitenkant ziet niemand iets aan jou. Voor zover het ze interesseert overigens. De meeste mensen houden zich bij het schoonhouden van hun eigen padje.

En wat doe je dan? Wat kun je dan?

Er zijn veel van dit soort kinderen, jonge vrouwen, moeders

Ik noem ze vergeten kinderen. Ze zijn er in alle leeftijden. Man, vrouw, jongvolwassen, puber. Ooit was ik ook zo’n jong bijzonder wezentje, Zo’n jong kindje, Zo’n jonge vrouw.

Nu een vrouw van 53 met een missie, bewust kinderloos. Met het verschil dat ik bovengenoemde patronen, blokkades volledig heb doorbroken en heb leren doorzien.

♥ Ik heb geleerd en ontdekt wie ik ben, wat ik waard ben.
♥ Net als jij ben ik bijzonder, anders, authentiek, speciaal en perfect.

Nou daar help ik mensen mee om dat in zichzelf te her-ontdekken. Als ze zover zijn. Want we zijn het waard, jij bent het waard. 
En het allerbelangrijkste! Het begint bij ons, bij jou, bij mij!

Mijn ondersteuning

Met Healende Coachingsessies en met mijn eigen levenswijsheid, ervaring en bagage. En af en toe met themamiddagen.  We zijn niet alleen, we hoeven het ook niet alleen te doen. 

Meer weten over mijn methode? Lees hier over Healend coachen en de ervaringen. Misschien wil je meer over mij lezen?

Mara Riewald
Mara Riewald
Ik ondersteun (hooggevoelige) mensen die 'vast' zitten in hun overvolle hoofd, in somberheid, hun communicatie, angst, in zichzelf. Met Healend Coachen en Communiceren, een mix van mijn bagage, mijn coaching en gave als healer help ik je aan inzichten, antwoorden, een lege rugzak. Ieder mens is al perfect, bijzonder, uniek maar vaak voelt dat (nog) niet als de realiteit. Mijn missie is je te ondersteunen om die realiteit wel te ervaren. Healend Coachen brengt je terug naar de essentie, de kern van jezelf, je eigen power.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Translate »